23 Απριλίου 2026

Κριτική: Michael

Πριν περίπου μια δεκαετία, ο παραγωγός Graham King (που είχε ξαναδοκιμάσει τις δυνάμεις του στο είδος λίγα χρόνια νωρίτερα με το Jersey Boys του Eastwood) έδωσε εντολή στον Bryan Singer (και Dexter Fletcher βεβαίως βεβαίως) να “αναστήσει” τον Freddie Mercury, με το Bohemian Rhapsody να σημειώνει τεράστια επιτυχία, οδηγώντας σε μια έκρηξη κινηματογραφικών μουσικών βιογραφιών, σχεδόν καμία εκ των οποίων όμως δεν κατάφερε να ξεχωρίσει. Έχοντας βρει τη συνταγή, μόλις ένα χρόνο αργότερα εξασφάλισε τα δικαιώματα για τη παραγωγή μιας ταινίας για τη ζωή του «βασιλιά της ποπ» αλλά και εξαιρετικά αμφιλεγόμενης περσόνας, Michael Jackson. Η ταινία καθυστέρησε λίγο αλλά επιτέλους έφτασε στις οθόνες μας. Για να δούμε τί είδαμε…

13 Οκτωβρίου 2024

The Wild Robot [Το Ατίθασο Ρομπότ] review

Ίσως φταίει και το 4 που έχει μπει (απ)αισίως ως αρχικό ψηφίο της ηλικίας μου, αλλά η απόλαυση που μου προσέφεραν κάποτε οι ταινίες κινουμένων σχεδίων, τα τελευταία χρόνια έχει ατονήσει. Όχι βέβαια και τελείως αναίτια, μια και τα μεγάλα studios βρίσκονται εδώ και αρκετά χρόνια σε μια φάση… μία μέσα-πέντε έξω. Για να βρω τη τελευταία “μεγάλη” ταινία της Walt Disney Animation Studios και Pixar πρέπει να πάω πίσω 7 χρόνια στα Coco και Zootopia ενώ και τα underdogs Aardman, Cartoon Saloon και Laika μοιάζουν να βρίσκονται σε περίοδο αγρανάπαυσης.

Τελείως υποκειμενικά, την DreamWorks Animation δεν την συμπεριέλαβα ποτέ στους “μεγάλους” του χώρου, μιας και παρότι εξίσου παραγωγική με τους ανταγωνιστές της, στα 26 χρόνια ιστορίας της, δυσκολεύομαι να βρω πάνω από 3-4 πραγματικά εξαιρετικές ταινίες, ενώ δεν πρόκειται ποτέ να της συγχωρέσω τα δύο χειρότερα animated features που έχω δει ποτέ μου, τα Shark Tale και Megamind.

Γι’ αυτό ακριβώς εξεπλάγην κι εγώ με την ενστικτώδη αντίδρασή μου να βάλω τη νέα της ταινία, The Wild Robot στη λίστα μου με τις πιο πολυαναμενόμενες ταινίες της σεζόν, σχεδόν από τη πρώτη ματιά. Και δεν είχα άδικο… περίπου.

19 Ιουνίου 2020

Les Traducteurs (The Translators [Οι Μεταφραστές] review



Οχτώ χρόνια μετά το… χαριτωμένο ντεμπούτο του με το Populaire, ο Régis Roinsard επιστρέφει και βουτάει στα βαθιά με κάτι τελείως διαφορετικό, το θρίλερ μυστηρίου Les Traducteurs.

26 Σεπτεμβρίου 2019

Le Grand Bain [Κολύμπα ή Αλλιώς Βυθίσου] review



Βιάστηκε να χαρακτηριστεί ως η feelgood ταινία του φετινού καλοκαιριού… κάθε καλοκαίρι άλλωστε χρειάζεται και από μια τέτοια. Δεν μπορείς και να τους κατηγορήσεις, μιας και το Le Grand Bain φέρνει στη μεγάλη οθόνη μιας ιδιαιτέρως χαριτωμένη αληθινή ιστορία, έχοντας στις τάξεις του εκλεκτούς ηθοποιούς και συντελεστές, ενώ και το trailer ήταν αρκούντως διασκεδαστικό. Ποιος να φανταζόταν πως τίποτα απ’ αυτά δεν αξιοποιήθηκε σωστά…

10 Δεκεμβρίου 2018

Manbiki Kazoku (Shoplifters) [Κλέφτες Καταστημάτων] review


Η κριτική επιτυχία μιας ταινίας του Hirokazu Kore-eda δεν αποτελεί έκπληξη για κανέναν, το αντίθετο μάλλον, μιας και κάθε του δημιουργία, με ελάχιστες εξαιρέσεις λατρεύεται από κοινό και κριτικούς. Για πρώτη φορά στη καριέρα του όμως, καταφέρνει να ανέβει στη κορυφή του κινηματογραφικού Ολύμπου και να κατακτήσει το Χρυσό Φοίνικα. Είναι όντως το Shoplifters κάτι τόσο ξεχωριστό; Για να δούμε…

26 Νοεμβρίου 2016

Allied [Σύμμαχοι] review

Allied αφίσα
Robert Zemeckis v4.3. Η καριέρα του διάσημου σκηνοθέτη μέσα στα χρόνια πέρασε από τρία ιδιαίτερα ξεχωριστά στάδια, εκείνο της κωμικής περιπέτειας (Back to the Future, Romancing the Stone), εκείνο των Οσκαρικών -ή έστω wannabe- επικών ταινιών (Forrest Gump, Cast Away), εκείνο των motion captured animations (The Polar Express, Beowulf) και τώρα βρισκόμαστε αισίως στο 4ο, το πιο…ελεύθερου θέματος αλλά πάντα μέσα στα πλαίσια του δραματικού. Μετά λοιπόν τα Flight και The Walk, μας παρουσιάζει το Allied.

18 Νοεμβρίου 2016

Κριτικές ταινιών 57ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης #3

Hymyilevä Mies -Η Πιο Ευτυχισμένη Μέρα του Όλλι Μάκι

Hymyilevä Mies

Φιλανδία, δεκαετία του 60. Ο Olli Mäki είναι ένας ανερχόμενος ταλαντούχος μποξέρ που χάρη στις ενέργειες του προπονητή του, κατάφερε να κλείσει έναν αγώνα με τον Αμερικάνο παγκόσμιο πρωταθλητή. Ενώ όμως ο προπονητής του προσπαθεί να τον προετοιμάσει όσο καλύτερα γίνεται, ο Olli ερωτεύεται και οι προτεραιότητές του αλλάζουν.

Η ασπρόμαυρη με έντονο grain φωτογραφία προσφέρει μια όμορφη απεικόνιση της εποχής, όμως η πλοκή της ταινίας εξαντλείται πολύ γρήγορα και στη συνέχεια επαναλαμβάνεται επικίνδυνα. Μια ματιά στη boxing showbiz της εποχής, λίγη περιέργεια πάρα αγωνία για το τι θα γίνει με τον αγώνα, κι αυτό ήταν όλο, με το love story της υπόθεσης να μη τραβάει ούτε στο ελάχιστο.

4/10

https://www.youtube.com/watch?v=dKZAU9_IiV4

 

Raftan – Αποχωρισμός

Raftan

Ένας νεαρός ξεκινάει από το Αφγανιστάν όπου βρίσκεται κατηγορούμενος για ένα έγκλημα που δε διέπραξε, προς το Ιράν και τη Τεχεράνη, όπου θα βρεθεί με τη γυναίκα του και θα ξεκινήσουν το μακρύ ταξίδι της λαθρομετανάστευσης προς τη Τουρκία και από εκεί στην Ελλάδα. Παρότι τα έχουν όλα κανονισμένα, μια στιγμή εκνευρισμού και πολλές ατυχίες, τους κόβουν το δρόμο.

Η ταινία προς τιμήν της, δε ρίχνει στο παιχνίδι το επίκαιρο θέμα του πόλεμου και της προσφυγιάς αλλά βάζει στο επίκεντρο δυο νέους που για άλλους λόγους, πρέπει να φύγουν από τη χώρα και να κάνουν μια νέα αρχή. Το εύρημα να «κολλήσουν» πριν καν ξεκινήσουν είναι αρχικά έξυπνο, αλλά κάπου εκεί στερεύει και η έμπνευση, με το σενάριο να ρίχνει στους ήρωες τη μία αναποδιά μετά την άλλη, και τη πλοκή να γίνεται επικίνδυνα στατική. Ένα ημιτελές road movie με συναίσθημα.

5/10

https://www.youtube.com/watch?v=0TZWbuMK6oA

 

Sameblod - Το Αίμα των Σάμι

Sameblod

Σουηδία, δεκαετία του ’30. Μια 14χρονη κοπέλα της φυλής των Λαπώνων (Σάμι), η Elle Marja, μαζί με τη μικρότερη αδερφή της, στέλνεται από τη μητέρα της που δε μπορεί πια να τις θρέψει, σε οικοτροφείο. Εκεί έρχεται αντιμέτωπη με το ρατσισμό και την εχθρότητα των Σουηδών κατά των ανθρώπων της φυλής τους, που θεωρούνται ακόμα και νομικά, κατώτεροι. Όμως η Elle Marja δε θα κάτσει με σταυρωμένα τα χέρα και θα προσπαθήσει να ξεφύγει της μοίρας της.

Κατά βάση μια κλασσική αντιρατσιστική ταινία, που όμως τολμάει να αποκλίνει σημαντικά από τη μανιέρα του είδους προκαλώντας και ρισκάροντας, αποφεύγοντας εντόνως να καταντήσει ένα οπτικοποιημένο δίδαγμα. Ο ρεαλισμός σκοτώνει την κακώς αναμενόμενη αισιοδοξία, με τη σκληρότητα να παίρνει τα ηνία και τη μικρή πρωτοεμφανιζόμενη Lene Cecilia Sparrok να χτυπιέται βάναυσα.

6/10

https://www.youtube.com/watch?v=0zpt2yf0nCM

 

La Jeune Fille sans Mains - Το Κορίτσι Δίχως Χέρια

La Jeune Fille sans Mains

Ένας πάμφτωχος μυλωνάς πουλάει τη κόρη του στο Διάβολο με αντάλλαγμα αμύθητα πλούτη. Προστατευμένη από την αγνότητά της, η κοπέλα αφήνεται ελεύθερη, με τον Διάβολο να περιμένει τη κατάλληλη στιγμή για να λάβει την αμοιβή του. Εκείνη φεύγει από το σπίτι της, και στη περιπλάνησή της γνωρίζεται με έναν πρίγκιπα, όμως τα προβλήματά της μόλις ξεκίνησαν.

Αρχικά μοιάζει με μια extended έκδοση κάποιου μύθου του Αισώπου για την απληστία, όμως στη συνέχεια ο δημιουργός αυτής της μινιμαλιστικής τεχνοτροπίας ταινίας κινουμένων σχεδίων, Sébastien Laudenbach, αγριεύει τα πράγματα, με τα απλοϊκά διδάγματα να γίνονται αλληγορίες, η σκληρότητα των καταστάσεων να μη διστάζουν να οπτικοποιηθούν, όσο κι αν σοκάρουν, με τη πλοκή να έχει αναπάντεχο πλούτο και πρωτοτυπία. Η νερομπογιά με το μαρκαδόρο και το ελάχιστο animation δεν είναι ιδιαίτερα ξεκούραστο στο μάτι, όμως όταν συνηθίσει, γίνεται και αυτή η μέθοδος ένα χρήσιμο όπλο στη φαρέτρα.

5,5/10

https://www.youtube.com/watch?v=uN-PXHVT0Qg

 

Ma vie de Courgette – Εγώ ο Κολοκυθάκης

Ma vie de Courgette

Ο Ίκαρος ή Κολοκυθάκης όπως τον φωνάζουν, είναι το 9χρονο αγόρι μιας κατεστραμμένης οικογένειας, με έναν πατέρα εξαφανισμένο και μια μάνα να πνιγεί το πόνο της στο αλκοόλ. Ένα τραγικό ατύχημα αφήνει τον Κολοκυθάκη ολομόναχο, ο οποίος οδηγείται σε ίδρυμα. Εκεί γνωρίζεται με παιδιά που βρέθηκαν εκεί για ένα σωρό διαφορετικούς λόγους, από εγκατάλειψη μέχρι κακοποίηση. Εκεί γνωρίζει και την Camille, ένα όμορφο κορίτσι που του προκαλεί και τα πρώτα σκιρτήματα.

Η επίσημη πρόταση της Ελβετίας για τα φετινά Όσκαρ είναι μια πανέμορφη ταινία κινούμενων σχεδίων, stop motion τεχνοτροπίας που μας διηγείται τη γλυκόπικρη ζωή ενός αγοριού που γνωρίζει ταυτόχρονα τη χειρότερη και τη καλύτερη έκφανση της ζωής, την παραμέληση, την ορφάνια αλλά και τη φιλία και την αγάπη. Ρεαλιστικά σκληρό αλλά και προσεκτικά ωραιοποιημένο, είναι εξαιρετικά ζυγιασμένο ώστε να προσφέρει ισόποσες δόσεις γέλιου και κλάματος, χορταίνοντας το θεατή. Προτείνεται ανεπιφύλακτα.

7/10

https://www.youtube.com/watch?v=CgIAu7t6q7A

 

Αλέξανδρος Κυριαζής

16 Νοεμβρίου 2013

We Bought a Zoo [Ο Ζωολογικός μας Κήπος] review

We Bought a Zoo

Μπορεί πριν μια δεκαετία να έγινε…Almost Famous με τον Vanilla Sky του, όμως τα τελευταία χρόνια η καριέρα του Cameron Crowe σίγουρα δεν είναι και στα καλύτερά της. Έξι χρόνια πέρασαν από το αδιάφορο Elizabethtown και η νέα του ταινία μοιάζει να μη προσπαθεί καν να επανακτήσει τα κεκτημένα, λιμνάζοντας στα στάσιμα νερά μιας οικογενειακής κομεντί. Ή μήπως όχι…

Related Posts with Thumbnails