Πάνε χρόνια από τότε που ο Darren Aronofsky θεωρούνταν ο μικρός ανεξάρτητος ταλαντούχος σκηνοθέτης. Μετά συνεχόμενες επιτυχίες και αποκορύφωμα την υποψηφιότητα για Όσκαρ για το Black Swan, αυτό που αναζητούσε ήταν μια big-budget ταινία για να αξιολογήσει τις δυνάμεις του. Αυτός ήταν και ο κύριος λόγος που ανέλαβε το The Wolverine, και μετά την αποχώρησή του, ένα παλιότερό του project επανήλθε στο προσκήνιο.
Το παρακάτω παράδοξο συμβαίνει με το βρετανικό δίδυμο Simon Pegg και Nick Frost, αν και τους θεωρώ εξαιρετικούς κωμικούς, καμία από τις δύο μεγάλες επιτυχίες τους Shaun of the Dead και Hot Fuzz δε μου άρεσε ιδιαίτερα. Από τη νέα τους συνεργασία, το Paul, δε περίμενα και πολλά, αν και ήλπιζα ότι η αλλαγή σκηνοθέτη θα έχει ευεργετικά αποτελέσματα. Και όντως είχε!
Μπορεί μαζί με τον Michael Bay να θεωρείται από τους χειρότερους σκηνοθέτες, κατηγορώντας τον ότι οι ταινίες του είναι όλο εκρήξεις και καθόλου ιστορία, όμως ποιος είπε ότι δεν απήλαυσε τις οπτικά ηδονικές καταστροφές του 2012, του The Day after Tomorrow ή παλιότερα του Independence Day, είναι απλά ψεύτης.
Όλα είναι θέμα οπτικής γωνίας και στη συγκεκριμένη περίπτωση marketing. Αν το trailer σου διαφήμιζε μια low-budget scifi τηλεταινία, σίγουρα δε θα ήταν τόσοι πολλοί αυτοί που θα την έβλεπαν αλλά την ίδια στιγμή δε θα ήταν και τόσοι πολλοί αυτοί που θα την έθαβαν, βάζοντάς της σε αμέτρητες λίστες με τις χειρότερες ταινίες της χρονιάς. Η παραγωγός Rogue όμως προσπάθησε να μας το πλασάρει σαν ένα μικρό Transformers, και όσο μέτριο και αν είναι το προαναφερθέν, το Skyline είναι πολύ πολύ χειρότερο.
Σε επαγγελματική απελπισία ο Jim Carrey, ή τουλάχιστον αυτό μας δίνει να καταλάβουμε, με τις δηλώσεις του στο ComingSoon.
