Extremely Loud and Incredibly Close [Εξαιρετικά Δυνατά & Απίστευτα Κοντά] review

Κάθε νέα ταινία του Stephen Daldry είναι πάντα ένα σημαντικό κινηματογραφικό γεγονός και συνήθως καταδικασμένη να πρωταγωνιστήσει και να βραβευτεί πλειστάκις. Το Extremely Loud & Incredibly Close, εκτός των άλλων, είχε και ένα ακόμα σημαντικό πλεονέκτημα, ένα πανέμορφο trailer που μας υποσχόταν πολλά, υπερβολικά πολλά, τα οποία δυστυχώς δε καταφέρνει να υλοποιήσει. Η ταινία σχεδόν κατακρεουργήθηκε κριτικά όμως προς μεγάλη έκπληξη όλων, βρέθηκε στη λίστα με τις υποψήφιες για Όσκαρ, καλύτερες ταινίες. Τις άξιζε όμως;

Archive reviews #5: Fido, Horton Hears a Who!, Into the Wild, Eastern Promises, Iron Man

The Artist review

Με την έλλειψη νέων ιδεών που πλήττει το Hollywood τα τελευταία τουλάχιστον δέκα χρόνια, μία από τις διεξόδους που έχουν βρει τα μεγάλα κεφάλια είναι η επιστροφή στα 80s, 70s ή και 60s όμως κανείς δε τόλμησε να πάει πολύυυ πιο πίσω, στη δεκαετία του ‘20. Μπορεί πολλοί να δηλώνουν νοσταλγοί της (κινηματογραφικής) εποχής, αν και (σχεδόν;) κανείς από μας δε την έζησε, όμως κανείς δε τόλμησε να γυρίσει μια ταινία ασπρόμαυρη, βωβή και ταυτόχρονα αναπαριστώντας πλήρως την εποχή. Μέχρι που ο γάλλος Michel Hazanavicius μας παρουσίασε το The Artist…

The Girl with the Dragon Tattoo U.S. [Το Κορίτσι με το Τατουάζ] review

Η διαδικασία του να δεις και να γράψεις κριτική για ένα remake μια τόσο πρόσφατης, αλλά ταυτόχρονα και διάσημης ταινίας, είναι από τις πιο άχαρες και άβολες επαγγελματικές καταστάσεις. Δε ξέρεις σε ποιους πρέπει να απευθυνθείς, δε ξέρεις αν θα πρέπει να αναλωθείς σε μια αυτονόητη σύγκριση ή αν θα πρέπει να φερθείς σαν να βλέπεις και γράφεις για κάτι πρωτότυπο. Το The Girl with the Dragon Tattoo ανήκει ακριβώς σε αυτή τη κατηγορία. Όλοι, σχεδόν, γνωρίζουν την Σουηδική έκδοση αλλά αυτό δε σημαίνει και ότι την έχουν δει.

The Muppets review

Ως πιτσιρίκι, το όλο θέαμα των μαριονέτων δε με συγκινούσε ιδιαίτερα, μάλλον με τρόμαζαν λίγο, «εκτιμώντας» το Muppet Show κάπως αργά και όταν είχαν αρχίσει να σβήνουν ως «μόδα» και κατ’ επέκταση σταμάτησαν και να προβάλλονται. Με άλλα λόγια, το Muppet Show δε πρόλαβε να ενσωματωθεί απόλυτα στις παιδικές αναμνήσεις μου και η ανακοίνωση, πριν μερικά χρόνια, της μεγάλης επιστροφής τους στη μεγάλη οθόνη μου προκάλεσε ένα περίεργο μούδιασμα, και μάλλον όχι ιδιαίτερα αισιόδοξο για το τελικό αποτέλεσμα. Ενάμιση μήνα μετά τη παγκόσμια πρεμιέρα του, το The Muppets, προβλήθηκε και στην Ελλάδα και χάρη στη πρεμιέρα της Feelgood, είχαμε την ευκαιρία να τη δούμε λίγο νωρίτερα. Προς δυσάρεστη μου έκπληξη, στη πρεμιέρα θα προβαλλόταν η μεταγλωττισμένη έκδοση της ταινίας, μια μεταγλώττιση που αρχικά μου φάνηκε σχεδόν ιερόσυλη, όμως για καλή μου τύχη, όλα αποδείχτηκαν ανώτερα των αναμενομένων.