The Muppets review

Ως πιτσιρίκι, το όλο θέαμα των μαριονέτων δε με συγκινούσε ιδιαίτερα, μάλλον με τρόμαζαν λίγο, «εκτιμώντας» το Muppet Show κάπως αργά και όταν είχαν αρχίσει να σβήνουν ως «μόδα» και κατ’ επέκταση σταμάτησαν και να προβάλλονται. Με άλλα λόγια, το Muppet Show δε πρόλαβε να ενσωματωθεί απόλυτα στις παιδικές αναμνήσεις μου και η ανακοίνωση, πριν μερικά χρόνια, της μεγάλης επιστροφής τους στη μεγάλη οθόνη μου προκάλεσε ένα περίεργο μούδιασμα, και μάλλον όχι ιδιαίτερα αισιόδοξο για το τελικό αποτέλεσμα. Ενάμιση μήνα μετά τη παγκόσμια πρεμιέρα του, το The Muppets, προβλήθηκε και στην Ελλάδα και χάρη στη πρεμιέρα της Feelgood, είχαμε την ευκαιρία να τη δούμε λίγο νωρίτερα. Προς δυσάρεστη μου έκπληξη, στη πρεμιέρα θα προβαλλόταν η μεταγλωττισμένη έκδοση της ταινίας, μια μεταγλώττιση που αρχικά μου φάνηκε σχεδόν ιερόσυλη, όμως για καλή μου τύχη, όλα αποδείχτηκαν ανώτερα των αναμενομένων.

Moneyball review

Έξι χρόνια μετά το εξαιρετικό Capote, ο Bennett Miller επιστρέφει με το Moneyball, μια ταινία για το baseball, που πέρασε από πολλά κύματα μέχρι να καταφέρει να βρεθεί στη μεγάλη οθόνη. Μια ταινία για το baseball; Χμμ, πόσο ενδιαφέρουσα μπορεί να είναι στο ελληνικό κοινό;

Man on a Ledge [Στενά Περιθώρια] review

Πριν από μερικά χρόνια, εμφανίστηκε από πουθενά ο Sam Worthington και με σερί blockbusters (βλ. Avatar, Terminator, Clash of the Titans) και έγινε ένας, με το στανιό, αστέρας. Μετά από αυτό το καταιγισμό, έκανε κάποιες ταινίες που πέρασαν μάλλον απαρατήρητες και με μικρότερους ρόλους και τώρα, με το Man on a Ledge ξεκινάει ο «δεύτερος γύρος δημοσιότητας» με τα Wrath of the Titans και Thunder Run να αναμένονται στο άμεσο μέλλον (το Avatar 2 αργεί ακόμα).

50/50 review

Οι περισσότεροι έχουμε κάποιο γνωστό, κάποιο φίλο, κάποιο συγγενή ή ακόμα και τον εαυτό μας, που έχει περάσει, επιτυχημένα ή μη, από κάποια μορφή καρκίνου. Η στιγμή της ανακοίνωσης, η αντιμετώπιση του ασθενή αλλά και του περιβάλλοντός του, είναι κάποια γεγονότα που εκ πρώτης όψεως θα μπορούσαν να αποτυπωθούν μόνο σε μια άκρως δραματική ταινία. Όταν όπως στο πλάι, υπάρχει ο Seth Rogen, η παρουσία της κωμωδίας είναι επιβεβλημένη, αλλά πόσο τελικά πετυχαίνει το στόχο της;

J. Edgar review

Ο Clint Eastwood δεν είναι ένας σκηνοθέτης που μπορείς να εμπιστευθείς με κλειστά τα μάτια. Του έχεις εμπιστοσύνη ότι δεν έχει πέσει (ακόμα) στην ημικωματώδη κατάσταση άλλων υπέργηρων σκηνοθετών που δε θέλουν να το βάλουν κάτω αλλά οι επιλογές του είναι συχνά διφορούμενες με τις ταινίες του να γίνονται στόχος σχολίων. Μετά το Hereafter, ο Eastwood αναλαμβάνει να μας παρουσιάσει τη ζωή ενός ανθρώπου που άλλαξε την έννοια της πληροφορίας, και από διαπραγματευτικό αβαντάζ τη μετέτρεψε σε εκβιαστικό όργανο κυνηγιού μαγισσών. Ποιος ήταν τελικά ο J. Edgar Hoover;