Hugo review

Ήρθε επιτέλους η στιγμή για να προβληθεί και στην Ελλάδα η, ίσως πιο πολυαναμενόμενη ταινία της προηγούμενης σεζόν, έστω και τρεις μήνες μετά την επίσημη πρεμιέρα της. Το Hugo είναι η νέα ταινία του Martin Scorsese, που αποτελεί τη πρώτη οικογενειακή αλλά και τη πρώτη τρισδιάστατη ταινία του σκηνοθέτη, ενώ ο είναι η πρώτη στην οποία δε συμμετέχει Leonardo DiCaprio μετά το Bringing Out the Dead του 1999. Οι κριτικές είναι αποθεωτικές, τα σχόλια των συναδέλφων του Scorsese τον εξυμνούσαν, τα βραβεία έρχονται σωρηδόν με 11 υποψηφιότητες για Όσκαρ. Οι προσδοκίες είχαν πιάσει ταβάνι, όμως προσπαθούσα να κρατάω όσο το δυνατόν μικρότερο καλάθι, μιας και για να βρω ταινία του Scorsese που να με ικανοποίησε, πρέπει να γυρίσω μια δεκαετία πίσω, στο Gangs of New York, με τις επόμενες προσπάθειές του, παρά τα βραβεία, να με έχουν απογοητεύσει οικτρά.

Νήsos 2: Το Κυνήγι του Χαμένου Θησαυρού review

Η πρώτη Νήσος ήταν από τις πρώτες ταινίες που, επί εποχή οικονομικής κρίσης, επανέφεραν τα all-star (λέμε τώρα) ensemble casts, κοινώς τις ταινίες με σχεδόν εξωπραγματικό αριθμό γνωστών ηθοποιών στη σύνθεσή τους. Πρέπει να παραδεχτώ ότι το εγχείρημα δε με τράβηξε και δεν είχα δει τη ταινία μέχρι προ ολίγων ημερών, που μπήκα στη διαδικασία να τη δω, μόνο και μόνο για να μάθω την ιστορία πριν το sequel που μας πρόβαλλε σε πρεμιέρα το Village (με κάκιστο ήχο παρεμπιπτόντως). Η πρώτη Νήσος μου ήταν κάτι παραπάνω από δυσάρεστη, με τα χιλιοειπωμένα μπερδέματα και…αλλαξοκωλιές, αλλά και τη παντελή έλλειψη του κωμικού στοιχείου. Πραγματικά δε περίμενα τίποτα περισσότερο από τη συνέχειά του, όμως το τελικό προϊόν με διέψευσε.

Margin Call [Ο Δρόμος του Χρήματος] review

Μοιάζει σχεδόν αυτοκτονικό να κυκλοφορείς μια ταινία για μια επενδυτική εταιρία και το ρόλο της στην έναρξη μιας παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, τη στιγμή που ειδικά η χώρα μας βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα. Όμως το Margin Call, καταφέρνει να μας παρουσιάσει ένα αξιόλογο κινηματογραφικό προϊόν που μπορεί να απολαύσει, σχεδόν, ο καθένας. Πάμε να δούμε περί τίνος ακριβώς πρόκειται…

In Time review

Όταν λες Andrew Niccol, ακούς Gattaca. Η παρθενική ταινία του σκηνοθέτη εντυπωσίασε τους πάντες και όλοι περιμέναμε τις επόμενες δουλειές του. Η συνέχεια δε τον δικαίωσε, με το S1m0ne να χαρακτηρίζεται, στη καλύτερη, μέτριο, η συνέχεια να γίνεται με το Lord of War, που πήρε αρκετά καλές κριτικές αλλά δεν έχω προσωπική άποψη, και φέτος επιστρέφει στο γνώριμο sci-fi είδος με το In Time.

The Conspirator [Ύποπτη Συνωμοσίας] review

Το The Conspirator είναι η παρθενική ταινία της εταιρίας The American Film Company που σκοπό έχει να παρουσιάσει σημαντικά γεγονότα της Αμερικάνικης ιστορίας, με όσο το δυνατόν πιο ακριβή τρόπο. Σκηνοθέτης για τη ταινία επιλέχτηκε να είναι ο Robert Redford. Αμερικάνικη ιστορία, Redford, το Conspirator, δυστυχώς, μας δίνει την εντύπωση του καμένου χαρτιού. Μήπως όμως δεν είναι ακριβώς έτσι;