Η πρώτη Νήσος ήταν από τις πρώτες ταινίες που, επί εποχή οικονομικής κρίσης, επανέφεραν τα all-star (λέμε τώρα) ensemble casts, κοινώς τις ταινίες με σχεδόν εξωπραγματικό αριθμό γνωστών ηθοποιών στη σύνθεσή τους. Πρέπει να παραδεχτώ ότι το εγχείρημα δε με τράβηξε και δεν είχα δει τη ταινία μέχρι προ ολίγων ημερών, που μπήκα στη διαδικασία να τη δω, μόνο και μόνο για να μάθω την ιστορία πριν το sequel που μας πρόβαλλε σε πρεμιέρα το Village (με κάκιστο ήχο παρεμπιπτόντως). Η πρώτη Νήσος μου ήταν κάτι παραπάνω από δυσάρεστη, με τα χιλιοειπωμένα μπερδέματα και…αλλαξοκωλιές, αλλά και τη παντελή έλλειψη του κωμικού στοιχείου. Πραγματικά δε περίμενα τίποτα περισσότερο από τη συνέχειά του, όμως το τελικό προϊόν με διέψευσε.